Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki.
Brak zgody może wpłynąć na funkcjonalność serwisy! Polityka prywatności


logotype

Napoleon Bonaparte (1769-1821)


 

autograf rekopis autograph Napoleon Bonaparte

 

Napoleon Bonaparte (1769-1821) – pierwszy konsul Republiki Francuskiej 1799-1804, cesarz Francuzów w latach 1804-1814 oraz 1815, prezydent (1802-1805) i król Włoch w latach 1805-1814.

Raport Aleksandra Berthiera skierowany do Napoleona Bonaparte. Fragment: General Belliard przesłał mi poświadczenie podpisane przez dwóch głównych chirurgów szpitala wojskowego w Madrycie i głównego chirurga armii potwierdzające, iż trwające 13 miesięcy leczenie z bólów reumatycznych Pana Blanvillain, chirurga w 34. Pułku, nie przyniosło rezultatów i zaleca się jego kurację w wodach termalnych. Proponuje się, aby Wasza Wysokość udzielił 3-miesięcznego urlopu. Dokument pochodzi z kolekcji Hrabiów Crawford. Dokument papierowy. Wymiary 21 x 32 cm. Język francuski. Datowany na 20/21.03.1811, Paris. Podpis własnoręczny Napoleona bonaparte “Accorde Np”. Podpis własnoręczny Aleksandra Berthiera. Na uwagę zasługuje fakt, iż mimo że dokument dotyczy błahej sprawy, został on zaakceptowany osobiście przez Napoleona w dniu następującym po narodzinach jedynego prawowitego syna Napoleona.

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Józef Bonaparte (1768-1844)

  

Autograf Bonaparte Jozef

 

Józef Bonaparte (1768-1844) – król Neapolu w latach 1806–1808 i Hiszpanii w latach 1808-1813. Najstarszy syn Carla Marii Buonaparte i Marii Letycji Ramolino. Starszy brat cesarza Francuzów Napoleona I, króla Holandii Ludwika i króla Westfalii Hieronima.

List/powołanie wystawione w imieniu i podpisane przez Józefa Bonaparte. Dokument papierowy. Wymiary 22 x 29 cm. Jezyk francuski. Datowany na 2.03.1807 / Napoli.

Szacowana wycena: 1990 zł

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Ludwik Bonaparte (1778-1846)

  

Autograf Bonaparte Ludwik

 

Ludwik Napoleon Bonaparte (1778-1846) – młodszy brat Napoleona Bonaparte oraz ojciec Napoleona III. Walczył w kampaniach brata we Włoszech i Egipcie. Po tej ostatniej dostał awans na pułkownika, zaś po koronacji brata na cesarza został generałem brygady i otrzymał później – jako ostatni francuski wojskowy – honorowy tytuł konetabla Francji. W roku 1806 Napoleon rozwiązał położoną na terenie Niderlandów Republikę Batawii i stworzył Królestwo Holandii, tron którego przekazał Ludwikowi. Po upadku Napoleona przeniósł się do Florencji, gdzie żył pod nazwiskiem hrabiego de Saint-Leu.

List wystawiony w imieniu i podpisany przez Ludwika Bonaparte (jako Saint-Leu). Dokument papierowy. Wymiary 21 x 25 cm. Język francuski. Datowany na 1830 rok.

Szacowana wycena: 1990 zł

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Maria Ludwika Austriaczka - Maria Luiza (1791-1847) 

  

Autograf Austriaczka Maria Ludwika

 

Maria Ludwika Austriaczka (1791-1847) - Cesarzowa Francuzów Maria Luiza, była drugą żoną Napoleona I i matką Napoleona II. W kwietniu 1816 roku Maria Luiza rozpoczęła rządy jako księżna Parmy.

List do barona Agenora Jana Fryderyka Faina, sekretarza gabinetu jej małżonka Napoleona Bonaparte. Zawiera podziękowania za szybkie dostarczenie wiadomości o działalności cesarza po wyjeździe z Moguncji, prośbę o dostarczenie listu przeznaczonego dla ks. Teresy Saskiej i informacje o dobrym stanie rodziny adresata. Dokument papierowy. Wymiary 16 x 18,5 cm. Język francuski. Datowany na 14 VIII 1813 / Saint-Cloud.

Szacowana wycena: 2500 zł

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Rękopis mapy bitwy pod Lipskiem

  

Mapa bitwy pod Lipskiem

 

Bitwa pod Lipskiem znana też jako „bitwa narodów” – bitwa stoczona pod Lipskiem w dniach 16-19 października 1813 roku między wojskami francuskimi pod przywództwem Napoleona Bonaparte, a wojskami koalicji antyfrancuskiej (złożonej z Austrii, Prus, Rosji i Szwecji). Była to największa bitwa w kampaniach Napoleona i jego najcięższa porażka, aczkolwiek bardziej symboliczną stała się bitwa pod Waterloo.W czasie bitwy ks. Józef Poniatowski został jako jedyny cudzoziemiec mianowany marszałkiem Francji. Napoleon dostrzegł, że bitwa może się zakończyć jedynie klęską i w nocy z 18 na 19 października rozpoczął wycofywanie większości armii przez Elsterę. Przeprawa szła dobrze, dopóki most nie został zniszczony przez zdenerwowanego francuskiego kanoniera - odciął on od przejścia na drugi brzeg 15 tys. żołnierzy i 150 armat, w tym Poniatowskiego otoczonego krakusami, rannego już wcześniej czterokrotnie. Polski marszałek zginął w czasie próby sforsowania rzeki na koniach, otrzymał tam kolejny postrzał i utonął.

Niemiecka mapa z epoki sporządzona brązowym atramentem. Na czerwono naniesione pozycje zajmowane przez poszczególnych dowódców m.in. Poniatowskiego i Napoleona. Dokument na papierze czerpanym. Wymiary 18,5x24 cm. Mapa pochodzi z archiwum po austriackim generale, uczestniku wojen napoleońskich Konstantym Ettingshausenie.

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Fryderyk Wilhelm III (1770-1840)

  

Autograf Wilhelm III Fryderyk 2

 

Fryderyk Wilhelm III (1770-1840) – z dynastii Hohenzollernów, król pruski od 1797. Sprowokowany utworzeniem Związku Reńskiego wypowiedział w 1806 wojnę Napoleonowi, którą szybko przegrał. Na mocy traktatu tylżyckiego w 1807 zmuszony był do rezygnacji z ziem na zachód od Łaby, zgody na utworzenie Księstwa Warszawskiego z ziem, które trafiły do rąk pruskich w II i III (a także częściowo I) rozbiorze Polski. Gdańsk stał się wolnym miastem. Ponadto Prusy zmuszone zostały do zapłacenia kontrybucji Francji oraz finansowania francuskich wojsk okupacyjnych na swoim terenie. Prusy przystąpiły również do blokady handlowej przeciwko Wielkiej Brytanii. W 1812 Prusy zmuszone zostały przez Napoleona do wystawienia niewielkiego kontyngentu w kampanii moskiewskiej pod dowództwem generała Yorcka. Po klęsce Napoleona w Rosji Fryderyk Wilhelm zawarł sojusz z Rosją i przystąpił do koalicji antyfrancuskiej. Oddziały pruskie odegrały istotną rolę w bitwach w latach 1813 (między innymi pod Lipskiem) i 1814. Na kongresie wiedeńskim Fryderyk Wilhelm uzyskał znaczne terytoria, jakkolwiek bez całkowitej aneksji Saksonii, o co zabiegał. Współtwórca Świętego Przymierza.

Dokument z autografem Fryderyka Wilhelma III. Dokument papierowy. Język niemiecki. Datowany na 7.02.1835, Berlin.

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Franciszek II (I) Habsburg (1768-1835)

  

Autograf autograph Franz II Franciszek II 1a  Autograf autograph Franz II Franciszek II 1b

 

Franciszek II (I) Habsburg (1768-1835) – w latach 1792-1806 ostatni Święty Cesarz Rzymski (pot. rzymsko-niemiecki), król Czech i Węgier w latach 1792-1835, pierwszy cesarz Austrii (jako Franciszek I) 1804-1835. Walczył z Francją w ramach I, II i III koalicji antyfrancuskiej. W latach 1806-1809 Austria stała u boku Napoleona aż do kolejnego konfliktu Austrii z Francją, który miał miejsce w 1809 roku i zakończył się klęską Austrii pod Wagram. Utracone ziemie Galicji zostałe przyłączone do Księstwa Warszawskiego. W 1810 roku córka Franciszka I Maria Ludwika Austriaczka została nową żoną Napoleona. Odtąd zneutralizowana Austria dostała się w orbitę francuskich wpływów. Wojska austriackie brały udział w wyprawie na Rosję w 1812 roku. W sierpniu 1813 Austria ponownie wypowiedziała Francji wojnę. Franciszek I był gospodarzem kongresu wiedeńskiego (1814-1815) i współzałożycielem Świętego Przymierza (wraz z carem Rosji Aleksandrem I i królem Prus Fryderykiem Wilhelmem III).

Dokument z autografem Franciszka II (I). Dokument dotyczy lokalnych spraw gospodarczych. Dokument papierowy 4-stronnicowy (zapisane 2 strony). Wymiary 18x22 cm. Dokument datowany na 11.V.1792, Wien. Czarne obramowanie listu symbolizowało żałobę po śmierci ojca Leopolda II.

Szacowana wycena: 1990 zł

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn